 การพรรณนาภาษาไทย ชั้น 0มีคำในภาษาไทยคำหนึ่งที่มาจาก ภาษาสันสกฤต ที่มักมีผู้เขียนผิดอยู่บ่อย ๆ และทำให้อ่านผิดไปด้วย หรืออาจเป็นเพราะพูดผิด เลยทำให้เขียนผิดไปด้วยก็ได้ นั่นคือคำว่า “พรรณนา” คำนี้เรามักจะได้ยินมีผู้ออกเสียงเป็น “พัน-ระ-นา” อยู่บ่อย ๆ แล้วก็เป็นเหตุให้เขียนตามเสียงเป็น “พรรณา” ไปด้วยคำว่า “พรรณนา” (พัน-นะ-นา) พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๒๕ ได้ให้บทนิยามไว้ดังนี้ “ก. กล่าวเป็นเรื่องเป็นราวอย่างละเอียดให้ผู้ฟังนึกเห็นเป็นภาพ.” และบอกที่มาไว้ว่า มาจากคำสันสกฤตว่า “วรฺณนา” และตรงกับคำบาลี “วณฺณนา” เราเขียนตามรูปสันสกฤต โดยแผลง ว เป็น พ และทำ รฺ (ร เรผะ) คือ ร เรือ ที่มีจุดหรือพินทุอยู่ข้างล่าง เป็น ร หัน จึงมีรูปเป็น “พรรณนา” จึงต้องอ่านว่า “พัน-นะ-นา” การเปรียบเทียบระหว่าง การพรรณา, การอธิบายและการบรรยาย การพรรณนา มุ่งให้เห็นภาพเฉพาะจุด มีจินตนาการเป็นแกนของเรื่อง การอธิบาย มุ่งให้เกิดความเข้าใจ ถือหลักวิชาความรู้เป็นแกนของเรื่อง คำนึงถึงพื้นฐานความรู้ของผู้รับสาร สารจาการอธิบาย ผู้รับสารจำเป็นต้องตีความตรงกัน ใช้ภาษานัยตรงและนัยประหวัดได้ จำเป็นแก่เรื่องวิชาการ ธุรกิจ กิจธุระ การบรรยาย มุ่งให้เห็นภาพต่อเนื่อง มีเหตุการณ์เป็นแกนของเรื่อง คำนึงถึงพื้นฐานรสนิยม และความรู้สึกของผู้รับสาร ผู้รับสารอาจตีความต่างกัน ตามจินตนาการและประสบการณ์ ใช้ภาษานัยตรงกัน จำเป็นแก่การเพิ่มเติมหรือเสริมสติ ปัญญา การจรรโลงใจ การทำให้ เกิดความเพลิดเพลินใจ สื่อการเรียนรู้ เนื้อหาการเรียนรู้ สำหรับเด็กวัยประถมศึกษา ป.1 ป2. ป3. ป4 ป5. ป.6 |
ลัทธิขงจื๊อ
